(3 oy, ortalama: 7,00)

 Loading ...

“Abla”, kızı ve kız kardeÅŸiyle Vavien’i görür: Film, grubun oybirliÄŸiyle, çok beÄŸenilir.

Ucundan yakaladığı 12. Sinema Tarih BuluÅŸması son günü kendisine, Galatasaray’daki Çorbacı’da çorba ısmarlayan festival arkadaşının “festival bitiyor, sırada ne var, hangi filmleri izleyeceksin?” sorusuna “abla”, gelecek maçlara bakacağı… yanıtını verir.

Kızının, film girer girmez görüp, bayılıp ille annesi de görsün istediÄŸi, üç boyutlu Avatar seanslarına yaklaÅŸmak ne mümkün! PerÅŸembe deÄŸiÅŸen afiÅŸler arasında, “abla”nın ilk tercihi, Vavien ‘e bilet alan üçlü, filmden, oybirliÄŸiyle saÄŸlanmış kesin beÄŸeniyle çıkarlar.

2009 Türkiye yapımı Vavien: Yönetmen(ler) YaÄŸmur ve Durul Taylan, senaryo Engin Günaydın, oyuncular Engin Günaydın, Binnur Kaya, Settar Tanrıöğen, Ä°lker Aksum, Serra Yılmaz…

Aile içi anketinde, Avrupa Yakası‘nda en çok kime sinir olduÄŸu?.. sorusuna, dizinin sadık izleyicilerinden “abla”, hiç tereddüt etmeden “Burhan!” yanıtı verir. Emek vermeden talep etmek fikri, 1980′lerden sonra türeyen, voli vurma, köşe dönme mantığı, “abla”nın aklına oldum olası yatmamıştır. TV dizileri arasında ilk kez, En Son Babalar Duyar‘da boy gösteren, büyük kız (Hûlya)nın kocası üçkağıtçı eniÅŸte tiplemesi ile dikkatini çeken/rahatsız eden, emeksiz yemek peÅŸindeki asalakların bir diÄŸer üyesi, kendini, duygu sömürüsü yaparak kabul ettirmeye çalışan, Bir Demet Tiyatro‘nun -yine küçük hırsız- zabıta Ä°rfan’ı, Burhan’dan “abla” hiiiiç hazzetmez!

“PikniÄŸe gidelim mi?” diyerek otuziki diÅŸini sergilediÄŸi özel gülüşü ve baÅŸta çok kısa süren Burhan etkisi (“abla” bunun kendi ÅŸartlanmasından doÄŸabileceÄŸinden şüphelenir) sonrası, az, öz, çok doÄŸru diyaloglarla yürüyüp, taÅŸra zamanında geliÅŸen incelikli senaryonun anlattığı, Almanya’da çalışan ana-babanın kızı -muhteÅŸem Binnur Kaya- ile para için evlenmiÅŸ Celâl’in küçük cinayet öyküsü, kara komedi gibi görünse de, “abla”ya kalırsa, Sevilay boyutuyla derin, sessiz, koyu bir aÅŸk filmi.

Annenin eli, Soderbergh’in Sex, Lies and Videotapes filminde, Andie MacDowell terapistiyle konuÅŸurken ortaya çıkan seks-çöp yığınları baÄŸlantısını hatırlatır biçimde, mutfak lavabosunda bir bardağı gıcırdata gıcırdata uzun uzun yıkarken, yeniyetme oÄŸulun -yıkadığını, izleyicinin hiç görmediÄŸi- eli, babasının zengin porno CD arÅŸivini eÅŸeler. Babanın eli, kayınbabanın kızına, günahı kadar sevmediÄŸi damadından, -çok eÄŸlenceli telefon konuÅŸmalarıyla- gizlemesini telkin ederek yolladığı parayı sakladığı teneke kutudan hiç çıkmaz. Bir kısmı, Celâl’in, aÄŸabeyi ile bir ihale yalanı uydurup gittikleri pavyonda tutulduÄŸu Sibel’e aktarılsa da, paranın kalanı hatırı sayılır miktara ulaÅŸmıştır. Öte yandan, aÄŸabeyi, -Bir Demet Tiyatro’nun “abla”nın bayıldığı tiplemelerinden, “ikiz yatak” Saldıray- ile ortak yürüttükleri elektrikçi dükkânı ise borç içindedir.

Ve Celâl, üçüncü sayfa haberi ayarında küçük bir cinayet plânlar, mekanik altyapısını ayarlar, prova eder. YaÄŸdı yaÄŸacak Karadeniz sabahlarından birinde olayın ÅŸahitlerini toplar Düden Åželalesi’ne pikniÄŸe giderler; plan yürür. Çarşıda, bir tek, -yeniyetmenin, kızını mıncıkladığı- televizyoncunun “o kapı nasıl açıldı ki?” diyerek şüphesini ortaya koyduÄŸu kaybın, ardından aÄŸlandığı bir kaç günden sonra, bir sabah, yara bere içinde gelen anne, yine taÅŸra, sükûneti, bilgeliÄŸi içinde, büyük sevinç yaratmaz.

Babasının yolladığı paranın yerinde olmadığını anlaması uzun sürmeyen, vekil hanımın -yerine pek güzel oturmuÅŸ Serra Yılmaz- yemeklerine bayıldığı Sevilay, parayı sorduÄŸu kocasından “bilene sor, ben biliyor muydum?” yanıtı alır.

Düğüm, cinayet giriÅŸimini anlatıp dayak yediÄŸi aÄŸabeyinin önerisi üzerine, Celâl’in, paranın yarısını karısına “ihâle için ödeme yaptılar…” diyerek götürmesi, metrelerce derinlikteki uçuruma düşmenin etkisiyle yaÅŸadığı bilinç deÄŸiÅŸikliÄŸi sonucu, babasının bağırtısı ile kalbinin fısıltısı arasında bir seçim yapan Sevilay’ın, -unutulmaz mutfak sahnesinde- “senden baÅŸka hiç bir ÅŸey istemiyorum” diyerek parayı reddetmesiyle çözülür.

Başında, kirli tabağını lavaboya koyup yukarı çıkan, vavien baÄŸlantısı olmayan elektriÄŸi kapayamadığı için söylenen vekil hanımın, sonunda Sevilay’ın önayak oluÅŸuyla huzurevi inÅŸaatı elektrik iÅŸini önerdiÄŸi Celâl ile aÄŸabeyinin vavien baÄŸlantısı kurduÄŸu elektrik düğmesini, merdivenlerin yukarısından kapatması ile, bir anlamda devre tamamlanır; oybirliÄŸiyle saÄŸlanmış kesin beÄŸeniyi hakederen film/yaÅŸam, iyilikle, sevgiyle, doÄŸal akışına döner.