Sinemablog » 2004

Motorcycle Diaries | Motosiklet Günlüğü

okuyucu — Wed, 05 May 2010 21:32:58 +0000

Hem iyi bir yol hikayesi hem de sıkı bir dostluğu anlatan film, sinemaseverlerin es geçmemesi gereken bir yapım.

Filmde, özgün işlerde yer almayı reddedip Hollywood’a demir atsa adı çoktan dünya starları arasında zikredilecek olan Gael Garcia Bernal başrolde. Daha önce Almodovar gibi (birçok) saygın yönetmenle de çalışan oyuncu bu sefer de oldukça zor bir yükün altından kolaylıkla sıyrılıyor iyi oyunculuğu sayesinde. Rodrigo de la Serna, Mia maestro, Mercedes Moran, Lucas Oror ve Marina Glazer de ismini anabildiğimiz diğer oyuncular. Filmin yönetmeni Walter Salles.

Film, iki sıkı arkadaş Ernesto (Gael Garcia Bernal) ve Alberto’nun (Rodrigo de la Serna) hurda sayılabilecek bir motosikletle çıktıkları Amerika kıtası yolculuğunu oldukça yalın bir şekilde, bir yol hikayesi olarak aktarıyor. Filmin ilk bölümünde daha çok, iki arkadaşın zorlu koşullarda karşı karşıya kaldıkları sıkıntılar işleniyor. Çektikleri parasızlık, yolda karşılaştıkları insanlarla ilişkileri eşsiz manzaralar eşliğinde sunuluyor. İkinci bölümde ise temposunu düşüren film az da olsa irtifa kaybediyor. Ama bu kez de ilk kısımlarında yapmadığını yapıp, halen önemli bir siyasi figür ve idol olan Che’nin kişiliğine odaklanıyor. Peru’da karşılaştığı işçilere yapılan zulmün ve acımasız büyük şirketlerin o dönemde Che’yi nasıl etkilediğini ve daha sonra tüm dünyayı etkisi altına alacak olan siyasi görüşünün nasıl olgunlaştığını mercek altına alıyor yönetmen Walter Salles. Che’nin Cüzzam hastalarıyla olan yakınlığı, kısa sürede dışarıdan biriyken onlardan biri oluşu irdeleniyor. Che’yi sevin ya da sevmeyin, bu kısımlardan etkileneceğiniz kesin.

Filmin iki kısmı da iyi olsa da, filmi çok çok iyi bir film haline getiremeyen sebep de bu kısımlarda yatıyor. Film birden öyle bir vites düşürüyor ki, ilk bölümdeki tempoya ayak uyduran seyirci bu bölümde bocalayabiliyor. Bunun dışında filmde önemli bir sorun göze çarpmıyor.

Finaline doğru duygusal yoğunluğunu arttıran yapım, abartıdan uzak bir anlatım tarzı seçtiğinden olacak, etkileyici ve yürek burkan bir görünüme bürünüyor. Ayrıca dönemin sosyal şartlarına da değinen yapım, insancıl bir hikayeyle, etkisi kısa sürse de, insanın içine işliyor.

Life is a Miracle | Bir Mucizedir Yaşamak

okuyucu — Fri, 30 Apr 2010 15:52:56 +0000

Kariyeri boyunca ilerleyen yıllarına nerdeyse hiçbir şey ekleyememiş yönetmen Emir Kusturica, burada da bildiği formül üzerinden gidip izleyene farklı birşey sunmuyor.

Emir Kusturica, sinema yaşamı boyunca aynı yoldan ilerlemeye çalışmış, bu sebepten olacak ki son dönem filmlerinden hiçbiri akılda kalmayan bir yönetmene dönüşmüş bir isim. Muhtemelen sinema tarihine adı “Time of the Gypsies – Çingeneler Zamanı” ile geçecek, onun dışındaki işleri -belki “Arizona Dream” hariç- kimsenin aklında kalmayacak. Yönetmen, 2004 yapımı filmi “Life is a Miracle – Bir mucizedir Yaşamak”ta sıfırı tüketmekte olan sinema tarzıyla son bir kurşun atmaya yeltenmiş ama ortaya çıkan sonuç pek de parlak olmamış.

Kusturica, bu filminde Bosna Savaşı üzerinden tuhaf bir ailenin savruluşuyla ilgili bir hikaye anlatıyor. Burada şunu belirtmekte fayda var. Filmi izleyen biri, kolaylıkla Emir Kusturica’yı savaş karşıtı biri ya da tüm dünyanın açık bir şekilde taraf olduğu bu savaşta onun Bosna’nın tarafında olduğunu sanabilir. Çoğu kişi Emir Kusturica’nın Bosna Savaşı başladığı günlerde, Müslüman babasının evinin bombalandığı sırada Müslümanlıktan Hıristiyanlığa geçip, adını değiştirdiğini bilmez. Tabii Sırp milliyetçiliği yaptığı yapıtı “Underground-Yeraltı”na hiç değinmiyorum! Dolayısıyla Kusturica, burada eşitlik ve kardeşlik naraları atarken yaptığı bunca şeyden sonra benim gözümde samimi olamadı. Sizin de, flmi izleyecekseniz, olaylara bu gözle bakmanızda yarar olduğunu düşünüyorum. Yani tank namlusunun ucuna konmuş güvercinlere falan aldanmayın filmde, Kusturica’nın ”muhteviyatı” çok daha farklı!

Tabii tüm bunlar kendi bileceği işler. Saygı duymak gerekir. Biz yine filme dönersek, filmde Bosna’da demiryolu inşaatı esnasında bölgeye yardımcı olan bir Sırp mühendisi ve onun farklı ailesini izliyoruz. Oğlu, babasını sürekli “zeka kıvılcımına sahip olamamakla” eleştiriyor. Babasının olur olmaz yerde duygularını göstermesinden pek hoşnut değil. Futbolcu olup Partizan takımında top koşturmak istiyor (bazılarının hayalleri en başından küçük oluyor gördüğünüz gibi!). Fakat babasının işi nedeniyle geldikleri küçük bölgede, futbolcu olma ihtimalinin de azaldığını düşünüyor. Baba Luka’nın eşi ise filmin mizahi yönünü artırmak bir yana filmi daha da karikatürize hale getiren ilginç biri. Gerçi Kustruica’nın filmlerinde genel olarak farklı kişilerden geçilmiyor zaten, ama burada bu karakterler filmi eğlenceli kılmaktan ziyade, seyircinin filme ulaşmasında tümsek oluyorlar. Sürekli öfke nöbetleri geçirip, her geçen dakika daha da sinir bozan bu kadın, bir gün bir müzisyenle kaçıveriyor. Luka’nın oğlu Milos da, kulüp teklifi geldiği sırada askerlik için çağrıldığından ordunun yolunu tutuyor. Luka’nın kendini boşlukta hissettiği ve kendini oğluna adadığı bu zamanlarda karşısına Sabaha adlı Müslüman bir genç kız çıkıyor. Sabaha, kendini iyice Luka’ya bağlarken aralarındaki aşk da bir süre sonra çıkmaza giriyor…

Filmin 150 dakikaya yakın bir süresi var. Fakat bu sürenin 5′te biri kadarı, özellikle ilk 30-40 dakikası gerçekten çok gereksiz hissi uyandırıyor. Kusturica, ilk bölümlerde hikayeyi çok kollu bir şekilde anlatırken, ne bir hikaye bütünlüğü sağlıyor, ne de izleyiciyi yeterince eğlendirebiliyor. Masalsı anlatımının filme en fazla zarar verdiği anlar da bu kısımlar oluyor. Hikayenin bir türlü yoluna giremediği bu kısımlara, sabırsız seyircinin tahammül etmesi oldukça güç. Yine de sabrederseniz hikaye iyi bir doğrultuda bir düzleme yerleşiyor. Savaşın başlamasıyla beraber yoluna giren film, yine de Kusturica’nın bildik anlatımından kopmadığından seyirciye de yeni birşey vaat etmiyor. Burada da filmin karikatüre dönüştüğü bazı anlar mevcut üstelik.

Filmin oyuncu kadrosunda Slavko Stimac, Natasa Solak, Vesna Trivalic, Vuk Kostic, Nikola Kojo, Aleksander Bercek, Stribor Kusturica ve Davor Janjic yer alıyorlar.

Kusturica filmi mutlu bir sona bağlıyor tahmin edildiği gibi. Aile içinde saygın bir erkek ol(a)mamanın yüküyle ilgili doğru şeyler de söylüyor yönetmen. Yer yer tebessüm de ettiriyor. Dramatik yönü oldukça zayıf olsa da bir bölümünde de olsa filme bağlanmanız muhtemel. Bunlar da filmin artıları olarak sıralanabilir.

Kısacası yönetmenin sinema diline aşinaysanız ve “aynı filmi bir kez daha izlemekten” sıkılmayacaksanız, “Bir Mucizedir Yaşamak” tavsiye olunur!

Bad Education | Kötü Eğitim

okuyucu — Mon, 30 Nov 2009 15:31:54 +0000

İspanyolların ünlü yönetmeni Pedro Almodovar imzası taşıyan “Bad Education-Kötü Eğitim”, Almodovar tarzını sevenler için ideal. Bunun yanında yönetmenin stiline yabancı olanlar, filmden pek memnun kalmayabilir.

Pedro Almodovar, kendine has bir tarzı olan bir isim. Yani karakterlerini anlatımda, hikayeleri ve bu hikayelerini anlatım yolunda, kendi sinema dilinden pek dışarı çıkmayan bir sinemacı. Bu tip, kendine has tarzı olan başka yönetmen isimleri sarfetmek istersek Michael Haneke veya -bazı filmleri dışında- David Lynch isimlerini sıralayabiliriz. Almodovar da bu iki yönetmen gibi kendi izleyici kitlesine sahip ve bununla beraber dünyanın pek çok ülkesinde filmleri de takip edilmekte. Yani Almodovar’ın bir filmini izleyip beğenmezseniz, bunun sebebi kuvvetle muhtemel, Almodovar’ın sinema dilinden hoşlanmamanızdandır. Yoksa genel olarak filmleri, çok karmaşık, anlaşılması zor öyküler içermiyorlar.

“Kötü Eğitim”in konusuna göz atmak gerekirse; film, aynı okulda büyüyen ve birbirlerini seven iki erkek olan Ignacio (Gael Garcia Bernal) ve Enrique’nin (Fele Martinez) daha sonra da bir şekilde kesişen hayat hikayelerine odaklanıyor. Bu sırada, hikayede başka bir kadın-erkek ilişkisi de yok. Hikayede yer alan, neredeyse tüm erkekler eşcinsel. Bu, kimilerinin kendi tercihi iken, kimilerinin istemeden de olsa “sürüklendiği” bir durum. Film boyunca yakından tanıdığımız başka karakterler de olsa da, hikaye Ignacio ve Enrique etrafında şekilleniyor. Bir süre sonra öykü öyle bir hal alıyor ki film, yönetmenin de “açık ettiği” üzere kara film sularına doğru giriyor.

Film boyunca karşımıza gelen oldukça sıradışı bir öykü değil. Filmin, dramatik bir yapıya sahip olduğu söylenebilir.

Filmin oyuncu kadrosu Gael Garcia Bernal, Fele Martinez, Daniel Gimenez Cacho, Lluis Homar, Francisco Maestre ve Francisco Boira’dan oluşmakta. Gael Garcia Bernal’in filmin her tarafına “sinen” müthiş oyunculuğu da, filmi izlemek için başlı başına iyi bir neden.

Howl’s Moving Castle | Yürüyen Şato

okuyucu — Wed, 18 Nov 2009 18:56:52 +0000

Hayao Miyazaki tarzına yabancı olanlar için, içine girmesi bir parça zor, masalsı bir film. Ayrıca filmin yetişkin izleyiciye mi yoksa küçüklere mi hitap ettiğini söylemek oldukça güç.

Hayao Miyazaki, en son “Küçük Denizkızı Ponyo” ile ülkemizde de vizyondaki yerini almıştı. Yönetmenin en çok bilinen filmi ise “Spirited Away – Ruhların Kaçışı”. Aslında kendisi filmlerini küçük izleyiciler için yaptığını röportajlarında belirtmekte fakat filmlerini ciddi sayıda bir yetişkin izleyici kitlesi de takibe almış durumda. “Howl’s Moving Castle – Yürüyen Şato”da, Miyazaki’nin belirttiği gibi filmin küçüklere hitap edip etmediği tartışılabilir. Çünkü filmde çok basit ve eğlenceli bir konu işlenmiyor. Filmde, 14 yaşında olan Sophie, bir büyü sonucu 90 yaşında yaşlı bir kadın görünümü alıyor. Büyüden kurtulmak için evini terk edip, Howl’un sahibi olduğu yürüyen şatoda kendine yer ediniyor. Burada bir ateş cini ile, büyüyü bozması için bir anlaşma yapıyor. Buna göre ateş cini büyüyü bozduğunda, Sophie da ateş cininin özgür kalmasını sağlamak mecburiyetinde…

Aslında masalsı anlatımı ve aşırı iyimser finali ile filmin daha çok küçük izleyicilere hitap ettiği söylenebilir. Bu söylenebildiği taktirde, yetişkin izleyicinin filmi izlemek için yalnızca iki sebebi kalıyor: Miyazaki hayranı olmak veya Miyazaki’nin çizimlerine ilgi duyuyor olmak. Bunun dışında filmin çekici bir yanı yok maalesef.

Hayao Miyazaki, tüm dünyada belirli bir saygınlığa sahip bir sinemacı. Aynı zamanda animasyon türünün ustalarından. Eğer siz de Hayao Miyazaki’nin takdir gören işlerinden birini görmek istiyorsanız, “Yürüyen Şato”yu tercih edebilirsiniz.

Along Came Polly | Polly Gelince

yamahe — Sun, 08 Oct 2006 09:04:05 +0000

Along Came Polly, sağlam bir oyuncu kadrosuna sahip, ancak vasatı aşamayan bir film.

Ben Stiller, her zamanki standart oyunculuğuyla, yeraldığı filme kendi tarzını işliyor. Jennifer Aniston‘un performansı, Stiller’in gölgesinde kalıyor; bir önceki filminde Jim Carrey ile olduğu gibi. Bunun sebebi belki de o dönemdeki ‘bu karakter Rachel’e benzememeli’ takıntısıdır. Philip Seymour Hoffman ise yine formunda ve filme ayrı bir renk katıyor.

Ben Stiller, bu filmde de tuvalet kültürüne ilişkin esprilerinden vazgeçemiyor. Bu da filmi sığ bir noktaya çekiyor.

Eğer Aniston ya da Stiller sizin favorilerinizden değilse, bu film ancak vakit doldurmak için izlenebilir.

FILM DETAYLARI

Yönetmen: John Hamburg

Senaryo: John Hamburg

Tür: Komedi / Romantik

Yapım Yılı: 2004

IMDb Rating: 5.8/10 (15,648 oy)

Editör Rating: 6.4/10

Yahoo! Rating: B- (37,471 oy)

Süre: 90 min

Ülke: ABD

Dil: İngilizce

ABD Box Office: $87,857,000

MPAA Rating: PG-13 – cinsel içerik, küfür, kaba mizah ve bir miktar da uyuşturucu referansları…

Fragman

OYUNCULAR

	Ben Stiller	Reuben Feffer
	Jennifer Aniston	Polly Prince
	Philip Seymour Hoffman	Sandy Lyle
	Debra Messing	Lisa Kramer
	Alec Baldwin	Stan Indursky
	Hank Azaria	Claude
	Bryan Brown	Leland Van Lew
	Jsu Garcia	Javier
	Michele Lee	Vivian Feffer
	Bob Dishy	Irving Feffer
	Missi Pyle	Roxanne
	Judah Friedlander	Dustin
	Kevin Hart	Vic
	Masi Oka	Wonsuk
	Kym Whitley	Gladys (as Kym E. Whitley)

FOTOĞRAFLAR

Taegukgi | The Brotherhood of War

Hayal Kahramanı — Mon, 31 Jul 2006 16:19:21 +0000

Kore sinemasının güzel örneklerinden olan bu savaş filmi giriş kısmında “Er Ryan’ı kurtarmak” filmini anımsatıyor. 1950 yılında başlayan Kuzey ve Güney Kore arasındaki savaşın yapıldığı yerlerde kazı yapan bir araştırma ekibi, savaş alanında bulduğu bazı eşyalar vasıtası ile bay Jin Tae’ye ulaşmışlardır. Savaş sırasında kaybolan ağabeyinden bir iz olabileceği düşüncesiyle yola çıkan Jin Tae bir taraftan da geçmişe dalar.

O yıllarda kendisi üniversite öğrencisi, ağabeyi ise ayakkabı tamirciliği yapmaktadır. Annesi ve ağabeyinin nişanlısı ile mutlu bir yaşantıları vardır. Ağabeyi tüm imkânlarını kardeşi ve ailesi için seferber etmiştir ve evlilik planları yapmaktadır. Ancak bu sırada komünist Kuzey Kore ile ülkeleri savaşa tutuşur. Jin Tae ve ailesi mülteci durumunda ülkenin iç kesimlerinde yaşayan ailelerinin yanına doğru yola çıkarlar. Yolculuk sırasında mola verdikleri bir sırada ordu tarafından iki kardeş silah altına alınır. Artık Jin Seok’un tek amacı vardır. Savaşta üstün başarı göstermek ve kardeşini ailesinin yanına göndermek…

8.0 gibi yüksek bir imdb ratingine sahip olan filmde savaş sahneleri üzerinde bir hayli emek sarf edilmiş ve oldukça başarılı olunmuş. 1950 – 1953 yılları arasında A.B.D. ve Çin’in de müdahalesiyle üç yıl süren savaş, dört mevsimi içine alacak şekilde anlatılmış. Savaş sırasında askerlerin çektikleri açlık, sıkıntılar, kahramanlıklar, cinnetler, özlem abartıdan uzak, gerçekçi bir biçimde başarılı olarak canlandırılmış. Tabi soğuk savaşın hüküm sürdüğü yılları konu alan film, siyasi mesajlar da taşıyor. Ana teması kardeşlik ve aile olan film başarı ile mesajını izleyiciye aktarıyor. Duygusal olarak bizle aşağı yukarı aynı özelliklere sahip olan Korelilerin bu filminde de eminim izledikten sonra siz de “bu filmi çekik gözlü oyuncular oynamamış olsa kesin Türkler yapmıştır” diyeceksiniz. Zaten filmin sonu da tam bir Türk filmi finali şeklinde bitiyor.

Yönetmen Je-gyu Kang, bu filmden sonra bir Hollywood firması ile bir sonraki filmini A.B.D. de çekmek için bir anlaşma imzalamış. Demek ki film ve yönetmen Amerikan sinema endüstrisinin de dikkatini çekmeyi başarmış. Zaten bu film bir Kore filmi değil de bir Amerikan filmi olsaydı çok daha iyi pazarlanırdı. Oyunları hazırlanırdı. Oscara adaylığı gündeme gelirdi. İzlenmesi gereken başarılı bir film.

Windstruck

yamahe — Fri, 07 Jul 2006 08:33:34 +0000

My Sassy Girl‘ün tadına doyamayanlar için tamamlayıcı nitelikte bir masal. The Girl’ümüz Ji-hyun Jun yine başrolde ve yönetmenimiz+senaristimiz yine Jae-young Kwak.

My Sassy Girl ile aynı düzeyde olmasa da, hayranları için kaçırılmaması gereken bir film. Benzer türde olmasının dışında, biraz aksiyon katılmış olması ve bazı bölümlerini tamamen masal olarak tanımlamak suretiyle anlamlandırabilmiş olmam farklı yönleri…

Aslında bunu söyleyebilecek kadar uzakdoğu filmi izlediğimi düşünmesem de, uzakdoğu insanı olaylara/seçimlerine tesadüfler temelli yön vermeyi seviyor, irade unsuru terazinin diğer ucunda pek hafif kalıyor, gibi…

Windstruck, finaline kadar izlediğiniz takdirde, My Sasy Girl’ü daha anlamlı hale getirecek ve yönetmene olan saygınızı artıracak bir yapım.

The Syrian Bride | Suriyeli Gelin

Hayal Kahramanı — Fri, 09 Jun 2006 08:23:48 +0000

İsrailli yönetmen Eran Riklis tarafından çekilen filmin konusu İsrail tarafından işgal edilen Golan tepelerindeki Dürzî köylerinden birinde geçiyor. Köyde yaşayan Mona isimli bir genç kız, Suriye’deki akrabaları tarafından bulunan bir damat ile evlenecektir. Görücü usulü bile olmayan bir tarz ile tamamen tanıdıklar tarafından aracılık sonucu birbirlerini fotoğrafta görerek evlenmeye karar verirler. Ancak olayın acı tarafı evlendikten sonra Mona, İsrail işgalindeki Golan tepelerine bir daha geri dönemeyecek, ailesini, akrabalarını ve doğduğu toprakları tekrar göremeyecektir.

Film düğün günü sabahı başlıyor. Düğün hazırlıkları yapan kadınların telaşı, ülkesinden ayrılmış ve bir Rus kadın ile evlenmiş olan Hatem bu yüzden babası tarafından reddedilmiştir. Hatem kızkardeşinin düğününü fırsat bilerek Rus eşini ve oğlunu da alarak memleketine dönmüştür. Ancak bu yüzden Dürzi din adamları ve babası tarafından dışlanmıştır.

Suriye’de ölen Hafız Esad’ın yerine oğlu iktidar olmuş ve Suriye’ye bağlı olan Dürzîlerde bağlılıklarını sergilemek için gösteri düzenlemektedirler. Mona’nın babası ise yıllarca İsrail hapishanelerinde yatmış ve siyasi olaylara karışmamak üzere şartlı olarak tahliye edilmiştir. Gösteride yer alması gerektiğini düşünen Hammad, gösteriye katılmış ve Polisin dikkatini çekmiştir. Mona’nın ablası Emel ise İsrail üniversitesi tarafından kabul edilmiş ve okula kayıt için davet edilmiştir. Emel eşi ile sorunlar yaşamaktadır. İsrail tarafındaki düğün eğlencelerinden sonra akşamüzerine doğru sınıra doğru yola çıkılır. Yine dış ticaretle uğraşan Mona’nın bir diğer erkek kardeşi de tam bir kazanovadır. Golan tepelerinde bulunduğu süre içinde Birleşmiş Milletler görevlisi ile çıkmıştır. BM görevlisi kadının da o gün görev yaptığı son gündür.

Düğün sonrası sınıra giden aileyi kötü sürprizler beklemektedir. Baba Hammad polis tarafından gözaltına alınmak istenir, Yurtdışından gelen Hatem kendisini avukat olarak tanıtarak babasını polisin elinden kurtarır ve babası ile arasındaki buzlar erir. İsrail tarafında pasaporta vurulan damga Suriye tarafında geçerli kabul edilmez ve acılı bekleyiş başlar. BM görevlisi iki sınır arasında mekik dokur ve iş çözümsüzlüğe girdiği anda abla Emel devreye girer ve sorun çözülmüştür. Ancak Suriye tarafında damat henüz gelememiştir. Herkes ümitsizliğe kapılmaktadır…

Film IMDb’den aldığı 8.1 rating notunu kesinlikle hak ediyor. Hikâye ve Bölünmüş Dürzî toplumu çok güzel işlenmiş. Dürzîlerin adetleri, kültürleri ve tavırları beyazperdeye başarıyla yansıtılmış. Mona canlandırdığı karakteri başarıyla yansıtmış. Yönetmen bir söyleşisinde filmi çekerken üç amacı olduğunu belirtmiş;

• Birincisi Dürzîleri konu alan bir film yapmak. Dürzîlerin toplumsal yaşamlarından kültürel kodlar film içerisinde çok güzel işlenmiş.
• İkincisi işgal nedeniyle yaşanan sorunlara işaret etmek. İnsanların sınırın karşı tarafındaki akrabaları ile megafonlarla bağırarak haberleşmeleri, sınır memurlarının birbirlerine hiçbir şekilde yardımcı olmamaları altı kalın çizgilerle çizili olarak vurgulanmış.
• Üçüncüsü de Dürzî kadınların yaşadığı baskıyı işlemek. Emel karakteri üzerinden irdelenmiş. Emel’in filmin sonuna doğru eşine itirazlarda bulunması ve bunun üzerine eşinin rahatsızlanması ve adeta kadınlara akıl verilmesi kurnazca kurgulanmış.

Ve böylece film her üçünde de başarılı olmuş. Sağlam bir hikâyeye sahip, günümüz modern toplumlarının pek çoğunda örneği görülen bir konuya değinen sosyal içerikli bir film ortaya çıkmış. Suriyeli Gelin geçtiğimiz yıl Montreal festivalinde en iyi film, izleyici ödülü, Fipresci ödülü ve Ekümenik ödüllerini aldı, ayrıca 2004 yılında katıldığı festivallerden birçok ödülle döndü.

Eternal Sunshine of the Spotless Mind | Sil Baştan

yamahe — Mon, 29 May 2006 13:06:05 +0000

İsmini bir şiirden alan film, içerik olarak da şiirsel bir anlatıma sahip.

Nasıl ki bir şiiri nesir olarak ifade edebilmek çok zorsa -belki imkansız-, böylesi bir filmi kelimelerle ifade edebilmek de öylesine zor. Diğer yandan her iyi eser için geçerli olan, üzerine söz söylemenin çekiciliği ise kaçınılmaz.

Eternal Sunshine, Jim Carrey‘nin ‘Fun with Dick and Jane‘ gibi vasat bir filminin aksine, ülkemizde iki sene gecikmeli olarak vizyona girebildi. 2005 yılında ‘En İyi Özgün Senaryo’ dalında Oscar ve BAFTA‘da ödülleri kucaklarken, Golden Globe‘da -özgün/uyarlama ayırımı olmayınca- Sideways’a kaptırdı.

Eternal Sunshine, Jim Carrey’nin favori filmlerimden olan ‘Truman Show‘ ve ‘Me Myself and Irene‘ yanındaki yerini alırken; kendini eleştirenlere de, mimikleriyle insanları güldürmekten çok daha fazlasına sahip olduğunu kanıtladı.

“Sinemada mı, yoksa DVD’de mi izlesem?” diyen varsa, bu elbette öncelikle sizin sinemaya gidilecek filmleri belirlemedeki kriterlerinizle ilgili. Eğer “Aksiyon sahnelerinin bol olduğu iyi bir film olsun ki, sinemanın sunduğu olanaklardan maksimum düzeyde faydalanayım” diyorsanız DVD, “Yeter ki iyi bir film olsun” diyorsanız sinema daha doğru bir seçim olacaktır. Sonuçta, öyle ya da böyle illaki izlenmeli.

Eloisa to Abelard

how happy is the blameless vestal’s lot?
the world forgetting, by the world forgot
eternal sunshine of the spotless mind!
each prayer accepted and each wish resigned

ne mutludur suçsuz bakirenin dostları!
unutulan dünyadan, dünya unuturken
lekesiz zihnin sonsuz ışığını!
her dua kabul olunmuş ve her istek bırakılmış

Aleksander Pope (Şiirin türkçe çevirisi buradan alıntıdır. İngilizce tam metnini ise şuradan görebilirsiniz.)

Hotel Rwanda

bronze — Thu, 25 May 2006 15:10:29 +0000

Yıl 1994, yer Afrika’da bir ülke Ruanda ve yüzbinlerce insan ırk ayrımı bile sayılamayacak kabile ayrımı nedeniyle katlediliyor. Bilmiyorum kaçınızın bu katliamdan haberi oldu, şahsen bu filmi izleyene kadar benim bilgim yoktu ve kendi kendime bu nedenle hayıflandım. Aslında hayıflanacak olan ben değilim; dünya, güçlülerin dünyası.

İnsanı derinlerden sarsan filmler vardır, Hotel Rwanda da onlardan biri. Hotel Rwanda kelimenin tam anlamıyla bir insanlık dramına sizleri şahit kılıyor. İzlerken tüyleriniz diken diken olacak. Dünyada işlerin nasıl yürüdüğüne yakın tarihten bir örnekle tanık olacaksınız. Körüklenen ayrımcılıkların ne gibi sonuçlar verdiğini görecek belki de biraz ülkemizi de hatırlayacaksınız.

Filmde başrolde yeralan Don Cheadle oyunculuğuyla Oscar adayı olmuştu, yine benzeri türde bir film sayabileceğimiz Crash’taki başarılı oyunculuğuyla aday olarak gösterildiği gibi. Yüzüne aşina olduğumuz fakat başrolde görmeye alışık olmadığımız Don Cheadle’nin Hotel Rwanda’daki kahraman rolü gerçekten de Oscar’a aday gösterilecek kadar başarılı.

“Mutlaka izlenmesi gerekli” denilecek bir film.

Lost

yamahe — Tue, 23 May 2006 12:03:30 +0000

Bir dizi hakkında yazma konusunda teyakkuzda kalmıştım ki, “Lost dizisinden bihaber yaşayarak, neler kaçırdığının farkında olmayan Türk neferlerinden birini dahi bu dizi ile buluşturabilirsem ne mutlu” diyerek yazmaya başadım.

Lost, uçak kazası sonucu bir adaya düşen bir grup insanın başına gelen olayların işlendiği bir dizi…

2004 yılında abc televizyonunda başlayan ve şu sıralar Sezon 2 bölümleri yayınlanan dizinin, ilk 25 bölümünü içeren Sezon 1 DVD’si daha önce satışa sunulmuştu.

Eğer Sezon 1′i temin edip izlemeye başlarsanız, 5-6 denek üzerinden elde ettiğim verilere göre, bitirmeniz 2-3 günden fazla sürmeyecektir. Sonra da Sezon 2′nin peşine düşeceksiniz…

Lost dizisinde, her iki bölüm bir filme eşdeğer… Başta J.J. Abrams olmak üzere, bunu ortaya koyan adamların çok zeki olduğundan ise hiç şüphe yok… Ayrıca izleyicinin zekasına güveniyorlar ve izleyiciyi de oyuna dahil ediyorlar…

Görüntüler muhteşem; deniz, sahil, orman ve yağmur sizi oraya çağırıyor… Oyuncular muhteşem; Matthew Fox, Dominic Monaghan, Naveen Andrews, Josh Holloway, Jorge Garcia, Terry O’Quinn, Evangeline Lilly ve diğerleri…

Dizinin, ödül yağmuruna tutulmuş olduğunu da belirtmek gerekir; Emmy, Golden Globe ve diğerleri…

Lost’tan önce TV’de haftada 4-5 diziyi sürekli takip ederdim. Lost’tan sonra beklentilerim değişti ve şu an sürekli takip ettiğim tek bir dizi bile yok. Bunun en önemli nedeni de, izleyiciye gereken saygıyı göstermediklerini düşünmeye başlamamdır.

Mutlaka izleyin ve oyunun bir parçası olmaya hazır olun…

J.J. Abrams

Oyuncular:

Matthew Fox | Dr. Jack Shephard

Evangeline Lilly | Kate Austen

Terry O’Quinn | John Locke

Naveen Andrews | Sayid Jarrah

Yoon-jin Kim | Sun Kwon

Josh Holloway | James “Sawyer” Ford

Maggie Grace | Shannon Rutherford

Jorge Garcia | Hugo “Hurley” Reyes

Harold Perrineau | Michael Dawson

Dominic Monaghan | Charlie Pace

Daniel Dae Kim | Jin Kwon

Emilie de Ravin | Claire Littleton

The Merchant of Venice | Venedik Taciri

yamahe — Fri, 19 May 2006 22:22:06 +0000

Venedik Taciri, William Shakespeare‘in sinemaya uyarlanan meşhur oyunlarından biri.

Shakespeare’in tarzını seviyorum. Kelime seçimi ve cümle kuruşu oldukça asil… Tabi bunu sadece tercümesine dayanarak söyleyebiliyorum. Özellikle adil (fair) sözcüğünü kullanış biçimi ilgimi çekti…

”Venedik Taciri aslen, bir komedi olmakla birlikte ciddi bölümler içeren bir oyun. Oyundaki kötü adam Yahudi tefeci Shylock’tur. Borç aldığı parayı ödeyemeyen tüccar Antonio’dan, kendi vücudundan kesilecek yarım kilogram et ister. Shylock’un açgözlülükle bıçağını bilediği gerilimli bir duruşmadan sonra Antonio kendisini savunan genç bir avukatın zekâsı sayesinde kurtulur.”

Bu oyunun uyarlaması olan film için komedi tanımını kullanmak zor olsa da, IMDb sayfasında drama/komedi olarak yeralıyor. Bana göre drama/romantik daha uygun…

Oyuncular hakkında söylenebilecek oldukça fazla şey var aslında.

Al Pacino tek başına bile, filmi izlemeye değer bir hale getiriyor. Ama filmde daha fazlası da var…

Joseph Fiennes, 1998 yılındaki Shakespeare in Love’da William Shakespeare’i başarıyla canlandırmıştı.

Yakın zamanda gösterime giren yine bir Venedik filmi olan Casanova‘nın iki aktörü bu filmde de yeralıyor. Jeremy Irons ve Charlie Cox… Jeremy Irons’ın tüm filmlerinde aynı yüz ifadesini görmekten açıkcası biraz sıkılmaya başladım.

Portia karakterini Cate Blanchett oynayacakken, son dakikada hamile olduğunu farketmesi ile filmden ayrılır. Biz de Lynn Collins‘ı izleriz. Gerçi ben Gwyneth Paltrow‘u görmeyi umardım.

FİLM BİLGİ KARTI

Orjinal Adı: Merhant of Venice
Türkçe Adı: Venedik Taciri
Yönetmen: Michael Radford
Senaryo: William Shakespeare
Tür: Drama / Komedi

IMDb Rating: 7.2/10
Editör Rating: 7.8/10

Oyuncular:
Al Pacino …. Shylock
Jeremy Irons …. Antonio
Joseph Fiennes …. Bassanio
Lynn Collins …. Portia
Zuleikha Robinson …. Jessica
Kris Marshall …. Gratiano
Charlie Cox …. Lorenzo
Heather Goldenhersh …. Nerissa
Mackenzie Crook …. Launcelot Gobbo
John Sessions …. Salerio
Gregor Fisher …. Solanio
Ron Cook …. Old Gobbo
Allan Corduner …. Tubal
Anton Rodgers …. The Duke
David Harewood …. Prince of Morocco

Süre: 138 dk
Ülke: ABD / İtalya / Lüksemburg / İngiltere
Dil: İngilizce

Kung-fu Hustle

bronze — Wed, 17 May 2006 19:35:20 +0000

Shaolin Soccer filminden de hatırlayacağımız Stephen Chow‘un başrolünde yeraldığı ve yönettiği eğlence ve aksiyon dolu bir uzakdoğu komedisi.

Uzakdoğu filmlerindeki abartılı kung-fu sahnelerini izlemekten gına gelmiş bir seyirci için ilk başta isim itici gelebilir fakat kazın ayağı hiç de öyle değil. Uzakdoğu dövüş sanatlarının belki en popüleri olan Kung-fu ile animasyon ve abartı sanatını içiçe görebileceğiniz fakat hiç de sıkılmayacağınız başucu filmlerinden biri olduğunu düşünüyorum. Filmde kullanılan efektler oha dedirtecek kadar abartılmış fakat oha demiyor sadece gülüyorsunuz. Bu yıl devamı çekilen ve yakında yayınlanacak olan Kung-fu Hustle 2′yi sabırsızlıkla bekleyeceksiniz.