“Groundhog Day-Bugün Aslında Dündü”nün oyuncu kadrosunda, son yıllarda başarılı bir grafikten yoksun olan Bill Murray, Andie MacDowell, Chris Elliott, Stephen Tobolwsky, Brian Doyle-Murray ve Angela Paton gibi isimler var. Andie MacDowell’in oyunculuğu yanında sevimliliğiyle de filme ayrı bir renk kattığını belirtelim.

Phil (Bill Murray) burnu havada bir hava durumu sunucusudur. Etrafındaki kimse öyle düşünmemesine rağmen kendini bir TV yıldızı mertebesinde görmektedir. Phil, prodüktörü Rita (Andie MacDowell) ve kameramanı ile ülke çapında yoğun ilgi gören bir festival için küçük bir kasabaya doğru yola koyulur. Phil, buradaki insanları da diğer insanlara yaptığı gibi küçük görmektedir. Ve bir an önce görevini tamamlayıp evine dönmeyi arzulamaktadır. Fakat çıkan kar fırtınası bu üçlüyü o bölgede mahsur bırakır. Ertesi sabah Phil, tıpkı dünkü gibi “Groundhog Day”e, yani aynı güne uyandığını fark eder…

Aslında burada anlatılan Phil’in başına gelenlerin ilginçliği değil, Phil’in kendini bulma serüveni. Phil’in nefret ettiği bir yerde, hiç hoşlanmadığı insanlarla beklenmedik bir fırtına aracılığıyla rehin kalması, Phil’in bir şeyleri değiştirmesi gerektiğine bir işaret. Kaldı ki Phil, tekrar tekrar yaşadığı günde ölmek istese bile ölemiyor. Yani o gereken değişimi yaşayana kadar bu işten kurtulamayacağı kesin. Phil başlangıçta bunu bir lanet olarak görse de, sonra bu tuhaflığın meyvelerini toplamak istiyor. Bir yandan civarda yaşayan herkesi daha yakından tanırkeni, bir yandan da kendini geliştirmeyi ihmal etmiyor. Filmin izleyici üzerindeki en geniş hakimiyeti, filmin de iskeletini oluşturan bu fikir sayesinde gerçekleşiyor. Yani filmi izlerken ister istemez “acaba ben aynı durumda olsam ne yapardım?” diye sormadan edemiyor insan. Filmin yönetmeni Harold Ramis, elindeki malzemeyi eğlenceli bir kalıba sokarak, beylik laflar etmeden seyircinin ilgisini çekebiliyor ve hikayeyi sulandırmadan keyifli bir yapıt izlettiriyor.

Filmde,beraber yaşayan iki kardeş Benny (Aidan Quinn) ve Joon’un (Mary Stuart Masterson) tesadüfen hayatlarına dahil olan Sam (Johnny Depp) ile değişen düzenleri konu alınıyor. Joon, hayatta kalan tek akrabası olan kardeşi Benny ile yaşamaktadır. Joon bir akıl hastası olduğundan, kardeşi Benny tüm zamanını ona göz kulak olarak harcamaktadır. Joon’un akli dengesizliğinden doğan takıntıları Benny’e ağır gelmese de, onu her geçen gün daha fazla bezdirmektedir. Bu iki kardeşin hayatı, Joon’un, Benny’nin arkadaşlarıyla, Benny orada yokken oynadığı bir kumar sonucu, Benny’nin arkadaşının kuzeni Sam’i evlerine almalarıyla değişir. Bir akıl hastalığı bulunmayan Sam yine de normal bir tip değildir ve zamanla Joon’la birbirlerinden hoşlanmaya başlarlar.

Romantik-komedi tarzında olan film, bu türden alışık olduğumuz bir finalle nihayete erse de ardında iyi bir izlenim bırakıyor. Kahkahayla gülebileceğiniz en fazla bir veya iki sahne bulunsa da,tüm filmi ufak bir tebessümle izlemeniz muhtemel. Sam ve Joon’un sevimlilikleri (özellikle Mary Stuart Masterson filme sevimliliğiyle çok şey katıyor) ve masumiyetleri filmin en büyük kozu. Bu tür filmlerden aşina olduğumuz bazı klişe sahnelerin filmin bazı kısımlarını işgal etmesi ve Benny’nin Ruthie (Julianne Moore) ile yürütmeye çabaladığı beraberliğin gereksiz yanları filmin en büyük dezavantajlarını oluşturuyorlar.

Tüm klasikliğine ve romantik-komedi olmasına rağmen film abartısız ve doğal. Özellikle türün takipçileri ve Depp hayranları filmden memnun kalacaktır.

“The Nightmare Before Christmas-Noel Gecesi Kabusu”nun ilginç karakterleri ve de ilgi çekici bir konusu var. Cadılar Bayramı kentinde, her yıl Cadılar Bayramı “korkunç” bir şekilde kutlanmaktadır. Öyle ki, garip yaratıklara ev sahipliği yapan bu şehir, korkunç bir Cadılar Bayramı için her sene, birçok plan yapıp tüm olanaklarını bu kutlamalar için seferber etmektedir. Bu şehrin korkutma üstadı ise Jack Skellington’dır. Jack, her sene kutlamaların bir numarası olsa da, artık yaşamında! bir değişiklik aramaktadır. Tam da bu sırada, Noel hazırlığı yapılan bir yere düşer. Korkutmanın olmadığı, sevginin hakim olduğu bu yerden oldukça etkilenen Jack, kendi şehrinde bir Noel kutlaması için düğmeye basar. Ama, korkutma dışındaki faaliyetlerde pek bulunmamış olan şehir halkına Jack’in Noel’i doğru bir şekilde anlatması gerekecektir…

Tim Burton’ın elinden çıkma senaryoda Burton, sinemasının kendine has tüm “ilginçliklerini” sergilemiş. Hepsi birbirinden ilginç karakterlerden tutun da, iki farklı bayramı irdeleyişindeki incelik, Burton’ın filme olan etkilerini gözler önüne seriyor. Yönetmen Henry Selick de elindeki iyi senaryoyu değerlendirmeyi başarıyor.

Müzikal olmasının getirdiği dezavantajı, ustalıkla avantaja çeviren film,türün sevenleri kadar farklı bir tat arayanların da hoşlanacağı tarzda bir animasyon.

“Falling Down” Joel Schumacher‘in imzasını taşıyor. Aslında yönetmenin pek parlak bir kariyere sahip olduğu söylenemez. Özellikle çektiği iki “Batman” filmi ile (“Batman ve Robin” ve “Batman Daima“) birçok sinemasever, yönetmeni kara listesine almıştı. Aslında o iki “Batman” filminin ikisinde de kötü niyetli olduğu söylenemez. Sadece filmi yetişkinler için çektiğini unutmuş o kadar! Gerçi sonradan Christopher Nolan çıkıp Batman adına durumu toparlasa da sinemaseverlerin Joel Schumacher hakkındaki görüşleri pek değişmedi tabii. En azından son filmlerinin pek ses getirmediğine bakılırsa durum böyle.

“Falling Down” Schumacher’in eski işlerinden. Filmde Michael Douglas’a Robert Duvall eşlik ediyor. Douglas “kaybeden” bir karakter olan William Foster’a hayat veriyor. William, eşinden istemeyerek de olsa boşanmış. Bir işi yok. Kızının doğum gününde kızını görmeye bile izni yok. Eski eşi tarafından “yanlış anlaşılınca” mahkeme William’ın eski eşinin evine yaklaşmasını yasaklamış. Prendergast (Robert Duvall) ise hikayede, mesleğindeki son gününü geçiren bir polis. Mutlu bir evliliği olduğunu düşünse de eşinin sözünden dışarı pek çıkamıyor. Yıllar önce küçük çocuğu hayatını kaybetmiş. Meslek hayatı boyunca masabaşı işler yürüttüğü için, sokakta “gerçek bir polis” olmanın özlemini duyuyor. Bu iki adamın yolu, William’ın “birazcık sistem dışına kaymasıyla” kesişiyor. Burada ele alınan sosyal bir sistem. Yani aslında olmaması gereken şeyler, halk tarafından kabul görmekte. Bu çok açık. Bir kişi çıkıp da bu hoşgörüsüzlüğe, yazılı olmayan bu adaletsiz kurallara karşı çıkınca, o kişi “aykırı” kabul ediliyor. William’ın gereksiz yere öfkelenen bir karakter olduğunu söyleyebiliriz ama onu bu hale getiren de tabii ki bu toplum kuralları. Yani William bir öfke patlaması yaşıyor. Aslında herkesin normal gibi görünüp anormal olduğu bir şehirde, elbette ki kendi kurallarını silah zoruyla hayata geçiriyor. Bu durumun farkına varan tek polis Prendergast da, kariyerini gerçek bir polis olarak bitirmek için, son iş gününde William’ın peşine düşüyor.

“Falling Down” yer yer aksasa da, şehir hayatının bouğculuğunu çok iyi yansıtıyor. Başroldeki Michael Douglas çok başarılı. Schumacher’i yeniden sevmek isteyen! “Batman” hayranları için de “Falling Down” iyi bir seçenek!