ParaNorman

- 13/03/2014

Derviş Zaim’in meşhur filmi “Filler ve Çimen”in final sahnesinde, illegal birçok ilişkinin farkına varan bir polisin isyan sahnesi vardır. Aslında polis orada işin emniyet kısmı değil, sıradan bir vatandaş olarak yer almıştır. Filmi izleyeli uzun süre olduğu için tam olarak betimleyemediğim bu sahnede, izleyen de bu “kurgusal” olaya kendini kaptırıp polisin düşüncelerine eşlik ederken bulur kendini.

Ülkemizde Gezi olaylarıyla start veren toplu gösterilerden bir süre sonra gelen 17 Aralık operasyonu zaten gırtlağa kadar cari açık sorunuyla boğuşup tüketime dayalı ekonomimizi de alt üst etmişti. Bu kez acı haber, Gezi olayları sırasında yaralanan Berkin Elvan’ın ölümü haberi ulaşınca, Gezi Parkı’nın 2. Raundunu anımsatan bir tablo çıktı ortaya.

“Eski dostlar düşman olunca” daha bir kolay fitili ateşlenen bu olaylarda siz karşınızdakine ister “diktatörlüğün simgesi faşist polis” deyin isterseniz “dış mihrak odaklı bir grup marjinal” deyin, sonuç değişmiyor. Çünkü filmdeki gibi filler tepişirken altında ezilen hep çimenler oluyor.

Bu olayların gölgesinde kim dikkat eder bilmiyoruz ama biz film yorumu yapmaya devam edeceğiz. Gündemden sıkılıp, bunalıp kafasına gör bir film izlemek isteyenlere yardım etmek amacım. Gelen acı haber tabii ki bizi de etkiledi fakat her daim karışık olan ülke gündemini zaten pek çok kanal ve site yakından izliyor, bu sitenin amacı ise sinema kültürüne katkıda bulunmak, her ne kadar yukarıda biraz siyaset yapmak zorunda kalsam da.

 ParaNorman

Geçelim ParaNorman’a. ParaNorman 90’ları andıran teknikleriyle baştan bir sempati yaratıyor. Norman’ın salonda konuştuğu ninesinin aslında hayatta olmadığını öğreniyoruz. Sonrasında bakıyoruz ki Norman hayvan veya insan tüm hayaletlerle konuşabiliyor. Onlarla selamlaşması alay konusu oluyor elbette, hemen dışlanıyor. Ailesi de psikolojik bir çözüm peşinde. Norman’ın tıpkı kendisi gibi olan amcası, ailesinin uzak tutmasına rağmen bir şekilde ona ulaşıyor ve belirli bir zamanda okuması gereken bir kitaptan bahsediyor. Yoksa kötücül güçler dünyada hüküm sürecek…

 ParaNorman

Tim Burton’ın animasyonlarını andıran bir film ParaNorman. Bilindiği üzere Burton animasyonlarında gotik atmosferleri, genelde diyelim, sever. ParaNorman da ilk yarım saatinde bizi açıkça kasvetli bir atmosfere sokuyor. Bir Amerikan animasyonundan beklenmeyecek tüm hinlikler de gösteriyor kendisini, baştan dediğimiz gibi hayaletler, zombiler, bir cesetin altında kalan küçük bir çocuk gibi. Bu açıdan baktığımızda süresinin üçte birini seyirciyi ısındırmak için kullanıyor diyebiliriz. Ne zaman ki esas konu merkeze oturuyor ve yan karakterler devreye giriyor, ParaNorman’ın çıtası birden yükseliyor. Norman’ın sadece fiziksel güzelliğe bakan sığ ablası ve ona eşlik eden fiziksel güzelliği tam fakat zekadan yoksun yaşıtı bir erkek, filmi biraz olsun taşıyorlar. Finalde açığa çıkan acı sürpriz de yerini tatlıya bağlıyor. Bize de zombili, hayaletli bir animasyon kalıyor geriye. Hele ki bugünlerde biraz içinizi sıkabilir. Zaten genel olarak bakıldığında cesur ama vasat bir film “ParaNorman”.

 ParaNorman

Filmin yönetmenleri Chris Butler ve Sam Fell. Oscar adayı filmin seslendirme kadrosunda Kodi-Smit McPhee, Tucker Albrizzi, Casey Affleck, Anna Kendrick, Jeff Garlin, John Goodman, Alex Borstein ve Leslie Mann gibi isimler var.

ParaNorman Yorumları

Yorum Yok


yedi − = 5

Film Türleri

Yapım Yılları

Film Festivalleri