FLAGS OF OUR FATHERS & LETTERS FROM IWO JIMA
5 Mayıs 2007
bronze

İkinci dünya savaşına iki farklı cepheden bakmamızı sağlamaya çalışan Clint Eastwood yapımı filmler. Bu filmleri birbirinden ayrı tanıtmak yönetmenin yapmaya niyetlendiği işe de ters olacağından ben de birleştireyim istedim.
Sahnelerimize önce Flags of Our Fathers (Atalarımızın Bayrakları) düşüverdi, Amerikan cephesinden İkinci Dünya savaşının görünümü, arkaplanında ülkenin durumu, önplanda adada savaşan askerlerin psikolojisi ve öne çıkan 3 askerin hayatına odaklanma ile geçen bir film. Savaş sahneleri çok abartılı olmamış fakat flashback tarzındaki geri dönüşler atmosfere girmenize engel olabiliyor. Filmin temelde eleştiri odaklı olması nedeniyle tamamıyla bir savaş filmi olarak göremiyorum, zaten bu keskin eleştirileri yüzünden Oscar adaylığını bile kaybeden film Amerika’da yeterince gişe başarısı (33 milyon $) elde edemedi.
Flags of Our Fathers filminin benim için en kötü yönü çok kişinin ön planda yer aldığı benzeri filmlerde de olduğu gibi birden bazı isimlere yoğunlaşılması ve “ya bu hangisiydi” diye kendi kendime sormam oldu ki sonradan öğrensem de tat tuz kalmıyor böyle olunca. Diğer taraftan filme yoğunlaşmanızı engelleyen sürekli gelgitler de sinir bozucu oluyor.
Letters from Iwo Jima, Japon cephesinden olaylara tarafsız bir bakış açısıyla bakma gayreti içindeki, başarılı bulduğum bir film. Filmde, savaş ve savaşın anlamsızlığı üzerine çok sağlam vurgular bulunuyor ki insanı gerçekten derinden sarsabiliyor. Bir anda İkinci Dünya Savaşı’nın ortasında hissedebiliyorsunuz kendinizi, en önemlisi globalleşmenin hüküm sürmediği o yılların ruhunu görebiliyorsunuz. Clint Eastwood bu noktada çok anlamlı mesajları verebilmiş ve bizi “yok aslında birbirimizden farkımız, ama biz O….lı bankasıyız” moduna sokabilmiş.

Letters from Iwo Jima’da hissetiğim en önemli eksiklik, nicelik olarak büyük kitlelerden ve ölmelerinden bahsedilirken ortalıkta sadece bir avuç insanı görüyor olmamız. Zaten sahnelerin karşı tarafla ilgili olan kısmı Flags of Our Fathers filmiyle ortak olunca film ucuza mal edilmiş gibi düşünebiliyorsunuz. Ortamdaki bazı öğeler de bana Çanakkale Aslanları filmini hatırlatmadı değil hani…
En başında belirttiğim gibi filmler birbirini tamamlayan öğeleri içeriyor, zaten filmler DVD olarak tek pakette satılıyor. Flags of Our Fathers bir Amerikan kültürü eleştirisi getirirken, Letters from Iwo Jima milliyetçilik ve savaş üzerine sorgulama yaptırıyor bizlere. Keşke diyorum bu tarz sorgulayıcı filmlerin en azından gişe başarısı yönünden bütçesinin üzerine çıkabilse…
| Başlık | İçerik |
|---|---|
| Film: | Letters from Iwo Jima |
| Yönetmen: | Clint Eastwood |
| Gösterim Tarihi: | 12 January 2007 (USA) / Diğer Ülkeler |
| Tür: | Drama / History / War |
| Konu: | The story of the battle of Iwo Jima between the United States and Imperial Japan during World War II, as told from the perspective of the Japanese who fought it. |
| Rating: | 29,506 oy, ort. 8.2 / 10 |
| Süre: | 141 |
| Ödüller: | Won Oscar. Another 16 wins&15 nominations |
| Oyuncular: | Ken Watanabe, Kazunari Ninomiya, Tsuyoshi Ihara, Ryo Kase, Shido Nakamura … |
| Diğer Bilgiler: | |
| Fotoğraflar: |
|
| Poster: |
|
|
Powered by IMDB Tag
|













18 Ekim 2007 / 15:43
[…] Sahnelerimize önce Flags of Our Fathers (Atalarımızın Bayrakları) düşüverdi, Amerikan cephesinden İkinci Dünya savaşının görünümü, arkaplanında ülkenin durumu, önplanda adada savaşan askerlerin psikolojisi ve öne çıkan 3 askerin hayatına odaklanma ile geçen bir film. Savaş sahneleri çok abartılı olmamış fakat flashback tarzındaki geri dönüşler atmosfere girmenize engel olabiliyor. Filmin temelde eleştiri odaklı olması nedeniyle tamamıyla bir savaş filmi olarak göremiyorum, zaten bu keskin eleştirileri yüzünden Oscar adaylığını bile kaybeden film Amerika’da yeterince gişe başarısı (33 milyon $) elde edemedi. (okumaya devam…) […]