(2 oy, ortalama: 8,00)

 Loading ...

Bir Rahip ve Rahibe üzerinden “şüphe” kavramını sorgulayan film,o kadar “tarafsız” olmaya çalışıyor ki, izleyiciye bir taraf tutma olasılığı bırakmıyor.

“Doubt”ta baÅŸlıca rollerde karşımıza Meryl Streep, Philip Seymour Hoffman, Amy Adams ve Viola Davis çıkıyorlar. Film, yönetmen John Patrick Shanley’in oyunundan uyarlanmış. Filmin senaryosunda ve yönetmenliÄŸinde de John Patrick Shanley’in imzası var. Filmde, aynı kilisede görev yapan bir Rahip ve Rahibe’nin, farklı dünya görüşlerinden kaynaklanan, Rahibe’nin düştüğü bir “şüphe”yi anlatıyor. Rahibe Aloysius Beauvier (Meryl Streep) kilisede, gelenekçi yapısıyla dikkat çekmektedir. Aynı zamanda öğrencilere karşı da oldukça disiplinli! bir yaklaşım sergilemektedir. Bu katı görüşleri, en yakınındaki Rahibe James’e de (Amy Adams) sirayet etmiÅŸ durumdadır. Bunun yanında Rahip Brendan Flynn (Philip Seymour Hoffman) öğrencilerle, espirili bir dille iletiÅŸim kuran, kilisenin deÄŸiÅŸimini destekleyen, çayını çok ÅŸekerli içip boyalı kalem kullanan… kısacası Rahibe Aloysius’un, onu sevmemesi için yeteri kadar “aykırı huyları” olan biridir. Bir gün, Rahibe James, Peder Flynn’ın öğrenci Donald Miller’la eÅŸcinsel bir iliÅŸki yaÅŸadığı fikrine kapılır. Bunu da Rahibe Aloysius’a bildirir. Bunun üzerine Rahibe Aloysius, elinde yeterli kanıt olmamasına raÄŸmen, Rahib’in yaptığı bu “kabahat”ten emindir ve Rahib’e karşı psikolojik bir savaÅŸ baÅŸlatır…

Film, en başında, Rahip ve Rahibe üzerinden bir gelenekçi-yenilikçi çatışmasını anlatmaya soyunsa da, ilerleyen kısımlarda bu temellerden vazgeçiyor ve bu iki ismi zıt eksenlere oturtmadan, ayrı birer kiÅŸilik olarak ele alıyor. Bunu yaparken de, kesin kanıtlardan uzak kalıp, seyirciyi “şüphe”ye düşürüyor. Yani film, taraf seçmemekte o kadar titiz davranıyor ki, bir gelenekçi-yenilikçi çatışması rotasından çıktığı için de, izleyici kime güveneceÄŸini bilemiyor. Film, finalinde de bu “şüphe”yi aydınlatmıyor, tercihi yine izleyiciye bırakıyor. Bu sayede filmi izleyen biri, film bittiÄŸinde, filmi hemen kafasından atmıyor, film üzerine düşünüyor. Ama tüm filmde olduÄŸu gibi, kimin haklı olduÄŸuna karar vermesi yine oldukça güç oluyor.

Rahip ve Rahibe’nin oldukça saÄŸlam yapılı karakterler olduÄŸunu belirtmekte yarar var. Kimi zaman diyalogları, çekiÅŸmeli bir pinpon maçını andırıyor. Ä°kisi de fikirlerini saÄŸlam temeller üzerine kurmaya çalışıyorlar. Karşısındakini ikna etmek için büyük çaba harcıyorlar. Filmi ayakta tutan en büyük etmen de, ikisinin bu inatçı yapıları oluyor zaten.

Uzun diyaloglarıyla bir beyin fırtınasını andıran film, kimi zaman ilgi çekici olabiliyor. Ama finalinin tatmin edici olmadığını yineleyelim.