(6 oy, ortalama: 9,50)

 Loading ...

Belki Jennifer Aniston sebebiyle, belki filmin afiÅŸi sebiyle:) -neden bilmiyorum-, beklentilerimi yüksek tuttuÄŸum bir filmdi. Derailed’i, seneler önce izlemiÅŸ olsaydım “adamlar zekice bir konu çıkarmışlar” diyebilirdim. GeldiÄŸimiz noktada ise konunun oldukça vasat kaldığını söyleyebilirim.

Bunu, filmden zevk alma adına sorgulamayı arka plana itebilen birisi olarak söylüyorum. Bir de filmi izlerken sorgulama yapmaktan kendini alıkoyamayanları düşününce, filmin dram kısmı bitip gerilim kısmı başladığında katilin uşak olduğunu anlayacaklarını sanıyorum.

Filmin türünün drama/gerilim olmasına karşın, drama ile gerilim bölümlerinin keskin çizgilerle ayrıştırılmış olması, geçmiÅŸ zaman içinde, bir filmi yarıladığımızda “film daha yeni baÅŸlıyor” ifadelerini duyduÄŸum günleri hatırlattı. (KardeÅŸim şöyle ortaya karışık yap, dramı gerilimi içiçe yayıver, deÄŸil mi yani?)

Neyse ki Jennifer Aniston ve Clive Owen var. Gerçi Jennifer Aniston’u daha yoÄŸun bir rolde görmeyi umuyordum.

Genellikle, romandan uyarlanmış filmlerde içerik doyurucu boyutta oluyor. Burada sorun romanda mı, yoksa uyarlamada mı? Romanı okumadan cevabını bulmak olanaksız elbette.