Fransa’da bir sahil kasabasında ailesi ile zor şartlar altında yaşayan bir göçmen olan Sebastian, geçimini sağlamak için tadilat işleri ile uğraşmaktadır. Çatısını tamir ettiği evin sahibi uyuşturucu müptelasıdır ve polis tarafından yasadışı bir bahis olayı ile ilgili olarak takip edilmektedir. Tamirat sırasında kulak misafiri olduğu kadarıyla ev sahibi gelen bir zarfı beklemektedir ve bu zarf ona büyük para kazandıracaktır. Ev sahibi olan kişi aşırı dozdan ölünce Sebastian işsiz kaldığı gibi ücretini de alamamıştır. Bu arada zarfta açık olan pencereden uçmuş ve Sebastian’ın malzemelerinin bulunduğu bir yere düşmüştür. Sebastian zarfı alır ve zarfın içinden bir tren bileti ve bir otel davetiyesi olduğunu görür. Bunun üzerine zarftan çıkan biletle ve davetiye ile nereye varacağını bilmediği bir yolculuğa çıkar. Devamı… »

Kategoriler: Sinema Filmi, Suç, Gerilim, 20055 Yorum »

Etiketler: Gela Babluani, George Babluani

Londra Donmar Warehouse’da John Madden‘in yönetmenliğinde Gwyneth Paltrow‘un oyunculuğuyla sahnelenen Proof’un perdeye aktarılması “Madden+Paltrow=Mükemmel Sonuç” formülünün işlemesine zemin hazırladı. Tıpkı Shakespeare in Love‘da olduğu gibi…

Matematik ile yaşamın kesiştiği ve ayrıştığı noktaları işleyen film, bir yönüyle karmaşık diğer yönüyle oldukça yalın bir anlatım sunuyor. Matematiğe ilgisi olanlar için yetersiz, olmayanlar için fazlaca matematiksel veriler içeren bir film olması filme ilgisiz kalacak kesimin payını artırıyor.

İlişkiler üzerine güçlü anlatımların yeraldığı film matematiğin ruhbilimi ile psikososyal ögeleri aynı düzlem üzerindeki farklı iki katman olarak işleyip birbiriyle çarpıştırmak suretiyle matematiğin yaşamdaki doğru ve ters orantılı etkisini görmemize imkan tanıyor.

Aslında tüm bunlar bir hipotez; kanıtlanmış olan ise Gwyneth Paltrow’un mükemmel oyunculuğu. 1998′de Oscar’ı ve Altın Küre’yi kazanan Gwyneth Paltrow yine Oscarlık bir performans sergiliyor, her ne kadar bu sene sadece Altın Küre’ye aday gösterilmekle yetinilse de… O, filmi izlemek için tek başına yeter bir sebep…

Devamı… »

Kategoriler: Sinema Filmi, Drama, 2005Yorum yapılmamış »

Etiketler: Anthony Hopkins, Gwyneth Paltrow, Hope Davis, Jake Gyllenhaal, John Madden

Free Zone, Natalie Portman‘ın doğduğu topraklarda, karakteri Rebecca’nın, Chava Alberstein’in Had Gaida isimli parçası eşliğinde döktüğü gözyaşlarıyla başlıyor. Yönetmen, Rebecca’nın aracın camından bakındığı mekana ait hislerini anlatmak için, O’nun yüzünü bir ayna gibi kullanıyor. Ne gördüğünü görmüyorsunuz, ama ne gördüğünü biliyorsunuz…

Natalie Portman’la beraber Hiam Abbass ve Hana Laszlo gibi, biri Filintin’li diğeri İsrail’li iki usta oyuncuyu izliyoruz. Hana Laszlo, buradaki rolüyle Cannes Film Festivali’nde en iyi aktrist ödülünü kazandı.

Yönetmen Amos Gitai, izleyiciyi belli bir görüşe ikna etmeye ya da bir söylevi belirgin bir şekilde ifade etmeye çalışmadan, kendi doğrularını sorgulanmak üzere izleyicinin önüne sunuyor. Filmin finalinde de yine Had Gaida parçası eşliğinde bölge insanına dair, nasıl isterseniz öyle anlayabileceğiniz, ama sorgulama ihtiyacı hissedeceğiniz bir kara mizah tablosu koyuyor önümüze…

Bir yönüyle de yol filmi olan Free Zone’un müzikleri de ayrı bir güzel. Zaten bir filmin yol filmi olma özelliği varsa, müzikleri daha bir özenle seçilmeli.

Devamı… »

Kategoriler: Sinema Filmi, Komedi, Drama, 2005Yorum yapılmamış »

Etiketler: none

Yönetmenliğini Stephan Gaghan’ın üstlendiği film, anlatım tarzı olarak 2001 yılında 4 dalda Oscar ödülü kazanan “Traffic” ile benzer özelliklere sahip. Zaten anılan filmin senaryosunu da yönetmenimiz yazmış ve bu özgün anlatım tarzı ile de “en iyi senaryo” ödülünü kazanmış. Bu filmde ise Stephan Gaghan karşımıza hem senarist hem de yönetmen olarak çıkıyor. Robert Baer’in “See No Evil” isimli kitabından uyarladığı senaryo ile geçtiğimiz yıl da “En iyi yardımcı oyuncu” ödülünü filmin başrol oyuncusu George Clooney ve “en iyi senaryo” ödülünü de bu film ile Stephan Gaghan kazandı.

Syrian, ülkemizde daha çok güneydoğu bölgemizde yaşayan Süryanileri tanımlamak için kullanılan bir sözcük. Syriana ise Washington ve Amerikan bilgi kuruluşlarının Ortadoğu petrol havzasını tanımlamak için kullandıkları Mezopotamya bölgesi.

Devamı… »

Kategoriler: Sinema Filmi, Drama, Gerilim, 20052 Yorum »

Etiketler: none

Chocolate, Shipping News ve Casanova‘nın ardından An Unfinished Life’ı izlediğimde de, Lasse Hallström‘un hangi filmini izlersem izleyeyim hayal kırıklığına uğramayacağıma olan inancım güçlendi; belki bir başyapıt izleyemeyeceğim, ama her filminden zevk alabileceğim yönünde…

Olayların geçtiği atmosferi aktarırken verdiği netlik hissi, çerçeveyi kuşatan temalara karşı duyularınızı hassaslaştırıyor. Örneğin, Chocolate filminde çikolatanın kokusunu, Shipping News’de okyanusun serinliğini duyumsamanız olası… Yönetmenin bu noktadaki başarını, yine başka bir başarısına, yapım ekibini seçerkenki özenine bağlıyorum.

Oyuncu seçimi de aynı düzeyde başarılı… Morgan Freeman artık her rol aldığı filme kendi rengini vermeyi ve her haliyle insanı eğlendirmeyi biliyor. Robert Redford zaten bu rollerin adamı, gerçi biraz daha aksiyon katılmış haliyle ama yaş kemale erdi ne de olsa. Sadece, Band Of Brothers’da hayran kaldığım sağlam karakterinin ardından ilk kez bu filmde izlediğim Damian Lewis‘in rolünü kabullenemedim.

Devamı… »

Kategoriler: Sinema Filmi, Drama, 2005Yorum yapılmamış »

Etiketler: none

Başrol için iki ufaklığı tercih edip, temelde diyalog ve anlatı üzerine kurulu bir filmi, her yönüyle mükemmel olarak sunabilmek her yönetmenin harcı olmasa gerek. Ama Mark Levin ilk yönetmenlik denemesinde beni etkilemeyi başarıyor.

Little Manhattan, kısıtlı bir kesime hitap edebilecek bir film olsa da, başrolda iki minik var diye, çocuklara yönelik bir film olduğu yanılgısına da kapılmayın. Bu miniklerden Josh Hutcherson‘un Gabe rolü için ’son zamanlarda izlediğim en iyi çocuk performansıydı’ diyebilirim. Diğer minik kardeşimiz Rosemary rolündeki Charlie Ray de, ilk filmi olmasına karşın rolünün hakkını veriyor.

Yönetmen belki de aşkın temel dinamiklerini doğal unsurlar üzerinden işlemeyi istemiş, bu yüzden çocuklar üzerinden gitmiş. Sanıyorum ki, böylesi soyut bir olguyu bu tarz ifade edebilmek oldukça zor olsa gerek. Bunun sonucunda filmin ana karakterinden çok kendinize odaklanmanız olası hale geliyor.

Bir çocuğun zihin günlüğünden yansıyan ilk aşkına dair notlarını, bu süreçteki hayallerini ve düşüncelerini başarılı bir şekilde yansıtan film, farklı bir tat sunmayı başaran özgün bir yapım.

Devamı… »

Kategoriler: Sinema Filmi, Komedi, Romantik, Aile, 2005Yorum yapılmamış »

Etiketler: none

Yönetmen koltuğunda kamera hareketleriyle konuyu daha karışık bir hale getirmeye ve daha fazla aksiyon hissi vermeye çalışan Tony Scott, belki yine bu amaca hizmet edecek ucuz bir kurgu ile kendine hiç de yakışmayan bir yapım ortaya koyuyor.

Domino’da kurgu ve kamera oyunları filmin merkezine oturmuş durumda. Aslında “Bir anlam ve uyum bütünlüğü sağlayarak birleştirmek” tanımına uygun olarak değerlendirdiğimizde kurgusu yoktu demek belki daha doğru olacak.

Keira Knightley‘in son dönemlerde geldiği noktayı göz önüne aldığımda ise, kendini böylesine ucuz bir filmde -kelimenin tam anlamıyla- harcamasına bir anlam veremiyorum.

Bir de, Domino gerçek bir hikayeymiş güya…

Devamı… »

Kategoriler: Sinema Filmi, Aksiyon, Drama, Biyografi, Suç, Gerilim, 20055 Yorum »

Etiketler: none

Genellikle film izlemekteki amacımız keyifle iki saat geçirmektir ve genellikle filmlerde mesaj verme kaygısı arka plandadır. Saklı filmi bu açıdan aykırı bir noktada duruyor. İzleyiciyi özellikle rahatsız etmek istiyor ve adeta filmin görsel temasını umarsız bir biçimde arka plana atarak mesajı önceliyor. Böyle söyleyince -belki- olumsuz gibi duran ifadelerim aslında olumlu bir bakış açısını içeriyor.

SİYAD’da en iyi yabancı film seçilen Cache, size puzzle’ı birkaç parça eksik sunarak bu parçalar üzerine düşündürmekten öteye geçiyor, puzzle parçalarının sadece yarısını sunuyor ve diğer yarısıyla pek de ilgilenmiyormuş gibi duruyor. O kadar eksik parça karşısında bir süre sonra siz de mecbur bu noktaya geliyorsunuz.

Hele bir de filmin finalinde birikmiş sorulara bir yenisini ekliyor ve sizi ortada sap gibi bırakıp gidiyor. Arkasından seslenmek istiyorsunuz “Nereye gidiyorsun kardeşim” diye…

Devamı… »

Kategoriler: Sinema Filmi, Drama, Gerilim, 20054 Yorum »

Etiketler: none

25th Hours ve Troy filmlerinin senaristi David Benioff ile Finding Neverland‘ın yönetmeni Marc Forster, beyaz tuvali kaldırıp yerine beyaz perdeyi yerleştirerek soyut bir resim yapmışlar. Bu resim bana, Naomi Watts’ın da etkisiyle David Lynch‘in Mullholland Drive‘ını anımsattı.

Her ne kadar kalite ve içerik yönünden birbirinden uzak görülebilirseler de, yönetmenin ulaşmak istediği sonuçtan çok, izleyicinin ulaştığı/ulaşmak istediği sonucun önemli olması, filmlerin ortak özelliklerinden biri gibi duruyor.

Aslında iki ucu açık filmler olarak da tanımlayabileceğim bu iki yapım, uçlarını sizin bağlamanıza imkan sağlıyor. Yani işi sizin zekanıza ve hayal gücünüze bırakıyor. Zekanın esas fonksiyonu da bu değil midir zaten?

Sahneler arasındaki geçişlerin başarısı filme ayrı bir hava katarken, kesilmiş saniyelerden oluşan sahne içi atlamalar ise -zaten ağır olan filme- gereksiz bir yük yüklemiş gibi.

Filmde, Ewan McGregor ve -hakettiği yerde olmadığını düşündüğüm oyunculardan biri olan- Naomi Watts ile birlikte Believer ve Notebook‘daki performanslarını takdir ettiğim Ryan Gosling‘i izliyoruz.

Devamı… »

Kategoriler: Sinema Filmi, Drama, Gerilim, 2005Yorum yapılmamış »

Etiketler: none

Belki Jennifer Aniston sebebiyle, belki filmin afişi sebiyle:) -neden bilmiyorum-, beklentilerimi yüksek tuttuğum bir filmdi. Derailed’i, seneler önce izlemiş olsaydım “adamlar zekice bir konu çıkarmışlar” diyebilirdim. Geldiğimiz noktada ise konunun oldukça vasat kaldığını söyleyebilirim.

Bunu, filmden zevk alma adına sorgulamayı arka plana itebilen birisi olarak söylüyorum. Bir de filmi izlerken sorgulama yapmaktan kendini alıkoyamayanları düşününce, filmin dram kısmı bitip gerilim kısmı başladığında katilin uşak olduğunu anlayacaklarını sanıyorum.

Filmin türünün drama/gerilim olmasına karşın, drama ile gerilim bölümlerinin keskin çizgilerle ayrıştırılmış olması, geçmiş zaman içinde, bir filmi yarıladığımızda “film daha yeni başlıyor” ifadelerini duyduğum günleri hatırlattı. (Kardeşim şöyle ortaya karışık yap, dramı gerilimi içiçe yayıver, değil mi yani?)

Neyse ki Jennifer Aniston ve Clive Owen var. Gerçi Jennifer Aniston’u daha yoğun bir rolde görmeyi umuyordum.

Genellikle, romandan uyarlanmış filmlerde içerik doyurucu boyutta oluyor. Burada sorun romanda mı, yoksa uyarlamada mı? Romanı okumadan cevabını bulmak olanaksız elbette.

Devamı… »

Kategoriler: Sinema Filmi, Drama, Gerilim, 20053 Yorum »

Etiketler: none